We United We Blog ( 3108 DAY )

ကျွန်တော် Blogger တစ်ယောက် ဖြစ်လာတာက ၂၀၀၇ နှစ်ကုန်လောက်မှာပါ ။ ပထမဦးဆုံး ဘလော်ဂါ မဖြစ်ခင် ၂၀၀၆ လောက်က Multi Social Site  တစ်ခုဖြစ်တဲ့ Mysuboo.com မှာ ကျွန်တော် စတင်ပြီး စာဖတ်သူ တစ်ဦး အဖြစ် စတင်ခဲ့တာပါ ။ ၂၀၀၇ လောက်မှာ စာတွေ စရေးခဲ့ပါတယ် ။ အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော် Blog ဆိုတာကို မသိသေးပါဘူး ။ Multi Social Site တွေမှာပဲ စာရေး စာဖတ်ရင်းနဲ့ Online Writer အဖြစ် စတင်ခဲ့ပါတယ် ။ အဲ့ဒီ အချိန်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ လူငယ်တွေကြားမှာ Planet တို့ Mysuboo တို့ဆိုတာ တော်တော် ခေတ်စားခဲ့တဲ့ အချိန်ပါ ။ ဒီလိုနဲ့ Mysuboo socail network ထဲမှာ သူရဿဝါ  တို့နဲ့ စပြီး ခင်မင်ရင်း ၊ ၂၀၀၇ နှစ်ကုန်လောက်မှာ သူရဿဝါ နဲ့ ဇာတိ တို့က Blog လုပ်ကြမယ် ၊ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် Page လေး တစ်ခု တည်ဆောက်ကြမယ် ဆိုတော့ ကျွန်တော်ပါ  Blog တစ်ခု စတင်လုပ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ် ။ ကျွန်တော် မှတ်မိပါသေးတယ်  ကျွန်တော် Blog စတင်လုပ် တုန်းကဆိုရင် Blogger ဦးရေ သိပ်မရှိသေးဘူး ။ မှတ်မိသလောက် အယောက် ၁၀၀ မကျော်သေးတာတော့ အမှန်ပဲ ။

ကိုရန်အောင်တို့ ၊ မန္တလေးက ကိုမောင်လှတို့ ၊ နောက်ပြီး စေတန်ဂေါ့ တို့ဆိုတာ ကျွန်တော် ဘလော့ စလုပ်ချိန်မှာ Template ပြင်ဆင်ဖို့ နည်းပညာ အကူအညီရယူခဲ့ရတဲ့ သူတွေပါ ။ နောက်ပြီး မလေးအိမ့်ချမ်းမြေ့ ၊ ကိုညီလင်းဆက် ၊ ကိုနေဘုန်းလတ် ၊ မမေဓာဝီ ၊  မပင့်ဂိုး ၊ မဘာညာကွိကွိ ၊ ကိုမင်းယွန်းသစ် ၊ ကိုဖိုးသူတော် ၊ ကိုမျက်လုံး ၊ ကိုစိုးဇေယျာထွန်း ၊ သူတို့တွေကတော့ ကျွန်တော့်ထက် စီနီယာကျတဲ့  Blogger တွေပါ ။ အဲ့ဒီထဲက ကိုနေဘုန်းလတ် ရဲ့ Blogger နဲ့ Chatter ဆိုတဲ့ ပို့စ်လေးက ကျွန်တော့် ဘလော်ဂါ ဘဝမှာ အမှတ်တရ အရှိဆုံးနဲ့ ဘလော်ဂါ တစ်ဦးရဲ့ လမ်းကြောင်းမှန်ကို ရောက်အောင် တွန်းပို့ပေးတဲ့ ပို့စ်လေး ဆိုလည်း မမှားခဲ့ပါဘူး ။ Blogger ဆိုတာ ကိုယ်ရေးတဲ့ အမှားအမှန်ကို တာဝန်ယူရဲရမယ် ဆိုတဲ့ စိတ် ၊ Chatter ဆိုတာ ထက်ကို ပိုပြီး တာဝန်ကြီးမားတယ် ဆိုတဲ့ စိတ်လေးကို အဲ့ဒီပို့စ်လေးကနေ သင်ပေးခဲ့တာပါ ။

ဒီလိုနဲ့ ၂၀၀၉ လောက်မှာ Blog တွေ တော်တော်များများကို ပေါ်လာကြပါတယ် ။ ထာဝရကြယ်စင် မိုးခါး ၊ ဆုံနိုင်ခွင့်(မေလေး) ၊ ကိုပီတာ ၊ လရောင်လမ်း(တေဇာ) ၊ ကိုရီနိုမာန် ၊ တောင်ပေါ်သား ၊ ကိုချမ်းလင်းနေ ၊ ဆောင်ချမ်းမိုး ၊ ကိုမြစ်ကျိုးအင်း ၊ ဆောင်းနှင်းရွက် ၊ ပန်ဒိုရာ ၊ တလနွန် ၊ မဗေဒါ ၊ ကိုရင်နော်ခင်းလေးငယ် ၊ ကိုလင်းဒီပ ၊ ကိုဆောင်းယွန်းလ ၊ မသက်ဝေ ၊ ကိုအောင်သာငယ် ၊ ကိုမင်းဒင် စတဲ့ ဘလောဂါတွေကို သိခဲ့ပါတယ် ။

၂၀၁၀ ကျတော့ လိုက်မဖတ် နိုင်အောင်ပါပဲ ။ ကဗျာဘလော့တွေ ဖြစ်တဲ့ ကိုမိုးစက်အိမ် ကိုနွေသစ် ကိုညိမ်းညို ညီအကိုအရင်းလိုဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကဗျာသောက်ဖော်သောက်ဖက် ကိုညလင်းအိမ် ( တခါတရံလည်း ကဗျာအမူးလွန်ပြီး ကဗျာတွေ ရင်ဘတ်ထဲက ပြန်အံကျလာတာလည်း ရှိတယ်ဗျ ) ၊ မှုးဒါရီ ၊ ဂျွန်မိုးအိမ် ၊ နွေးနွေးသဲမွန် ( ညီမ မိနွေးကတော့ စုဗူးမှာတည်းကသိခဲ့တာပါ ) ၊ သွယ်လင်းဆက် ၊ လမ်းအိုလေး ၊ ကျော်ညိုသွေး (ကိုဂစ်တာ) ၊ ကိုရင်ညိန်း ကိုချိရွန် ၊ ကိုလင်းသစ်ဏီ ၊ ကိုနွေညို မောင်လုလင် ၊ မောင်ခင်လေး ၊ ဘသားချော ၊ ကိုဖြိုးငယ် ၊ ကိုသားကြီး ၊ အိမ်မက်ခြေရာ ၊ ညီမငယ် ဇော် ( ကျွန်တော်တို့အိမ် ) ၊ မနုငယ် ၊ ဇူးငယ် ရင်မှမိုးစက်ပွင့်များ ၊ စတဲ့ ဘလော်ဂါ ကဗျာဆရာတွေနဲ့ ခင်ခဲ့ပါတယ် ။ နောက်ပြီး ရသအရေးအသားပိုင်းမှာ ဆိုရင် အကိုလိုခင်တဲ့ ကိုဏီးလို့ ကျွန်တော်တို့ ခေါ်တတ်တဲ့ ကိုဏီလင်းညို ၊ အိမ်မက်ဆိပ်ကမ်း ၊ သက်ပိုင်သူ ၊ ခရမ်းပြာကြယ်စင်လှိုင်းခတ်သံ ၊ ခရေတွန် ၊ မချော အစိမ်းရောင်လွင်ပြင် ၊ မောင်ဘကြိုင် ၊ ကိုကြီးကျောက် ၊ ဆိုဒ်ပရပ် နတ်သမီး ၊ နှင်းနဲ့မာယာ ၊ ကိုကိုမောင် ပန်းရနံ့ ၊ ကိုဇော် ၊ မမကွန် ( KOM ) ၊ မမိုးငွေ့ ၊ ညခင်းရဲ့လမင်း ၊ ဆောင်းနှင်းရွက် အမရွှေစင်ဦး ၊ မဒါလို့ ကျနော်ခေါ်တဲ့ သဒ္ဒါလှိုင်း ၊ နောက်ပီး သူငယ်ချင်း အရင်းလိုခင်ခဲ့ကြတဲ့ ယွန်း ၊ ဂျင်းမလို့ကျနော်တို့ ခေါ်တဲ့ အင်ကြင်းသန့် ၊ မြတ်မွန် ၊ ဒါ့အပြင် အမရွှေပြည်သူ ၊ ချိုကိုသဇင် ၊ ခိုင်နုငယ် ၊ မရို့စ် ၊ မြရေလျဉ် ၊ မောင်မျိုး ၊ မိလှိုင် ( အိန်ဂျယ်လှိုင် ) ၊ ဂျက်စမင် ( တောင်ကြီး ) ၊ မိုးပန်ချီ ၊ နိုဘယ်မိုး ၊ ညီသူအိမ် ၊ နတ်ဆိုးလေး ၊ မွန်းသက်ပန် ၊ ရံအင်္လကာ ၊ မက်မက် ၊ ခင်မောင်ချင် ၊ သိင်္ဂါကျော် ၊ သိင်္ဂါရ ၊ မနောဖြူ ၊ မသစ် ၊ မပိုး ၊ မဗစ်စတာ ၊ ကိုအောင် ပျုနိုင်ငံ ၊ ဘလက်ရို့စ် ၊ မြသွေးနီ ၊ မဒမ်ကိုး ၊ သတိုး ၊ ကိုသက်ထွေး ၊ အမရာ ၊ ညီဇံလှ ၊တို့အပြင် နောက်ထပ် မေ့နေတဲ့ နာမည်တွေ အများကြီးကျန်ပါသေးတယ် ။ ဒီလိုနဲ့ပဲ အဲ့ဒီအချိန် တုန်းက Blogger ဘ၀ ဆိုတာ အရမ်းပျော်ဖို့ ကောင်းခဲ့ပါတယ် ။ ပို့စ်တစ်ပုဒ်မှာ Commend တွေက မရှိဘူးဆိုရင် အနည်းဆုံး ၂၀ လောက်ကတော့ အနည်းဆုံးပါပဲ ။

၂၀၁၁ လောက်ကျတော့ FB ကို လူသုံးများလာတဲ့အချိန်မှာ Blogging တဲ့ လူဦးရေ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာ တော့တာပဲ ။ ဒါဟာ FB ရဲ့ အစစ အရာရာ အားသာချက်တွေကြောင့်ဆိုရင် ငြင်းမရတဲ့ အချက်ပါ ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ဟာ Facebooker တစ်ဦးထက် စာရင် Blogger တစ်ဦး အဖြစ်ကို ယနေ့ ထိ တန်ဖိုးထားတုန်းပါ ။ အရင်ကလောက် Blog post တွေ မရေးနိုင်တော့ပေမယ့် ၊ အချိန်ရရင် ရသလို ရေးသားနေတုန်းပါ ။ 

ကျွန်တော် အနေနဲ့ FB ကို မြစ်တစ်စင်းရဲ့ ရေပြင်ပေါ်မှာ ရေးနေတဲ့ ပန်ချီကားတစ်ချပ်လို့ တင်စားမယ်ဆိုရင် Blog ကို ကင်းဘတ်စပေါ်  ရေးချယ်နေတဲ့ ဆီဆေး ပန်ချီကားတစ်ချပ်လို့ တင်စားချင်တယ် ။ FB ဟာ မြစ်တစ်စင်းပေါ်မှာ ရေးနေတဲ့ ပန်ချီကားတစ်ချပ်လိုပဲ ၊ အချိန်ကာလ ရွှေ့လျားနေတာနဲ့ အမျှ ၊ ရေးသမျှ အချိန်ပိုင်းအတွင်း ရေစီးနဲ့ မျောပါသွား သလို ပျောက်ကွယ်တာ မြန်လွန်းပါတယ် ။ Blog ကျတော့ အဲ့ဒီလို မဟုတ်ပြန်ဘူး ၊ ကင်းစဘတ်စပေါ်မှာ ရေးနေတဲ့ ဆီဆေး ပန်းချီကား တစ်ချပ်လိုပဲ ၊ ကိုယ်လှအောင် ချယ်မှုန်းနိုင်ရင် ချယ်မှုန်းနိုင်သလောက် ကိုယ့်ရဲ့ အနုပညာ ကို ထင်ဟပ်စေတယ် ။ သမိုင်းကို ကျန်ရစ်စေတယ် ။ ဒါကြောင့် Blog ဆိုတာကြီး ရှိနေသမျှတော့ Blogger ဆိုတာ ရှိနေဦးမယ်လို့ ထင်ပါတယ် ။ Blogger တို့ရဲ့ သမိုင်း မှတ်တိုင်တွေ ၊ အမှတ်တရတွေ ကျန်ရစ်နေဦးမယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်မြင်မိပါတယ် ။ 

လင်းခေတ်ဒီနို (ခ) ဗညားရှိန်

http://www.lynnkhitdeno.com

( အလုပ်မအားတဲ့ ကြားထဲကနေ ၊ တတ်နိုင်သမျှ  ရေးလိုက်ရတဲ့ ပို့စ်တစ်ခုမို့ ၊ ရှည်ရှည်မရေးနိုင်တာ အတွက်ရော ၊ အချက်အလက် အစုံအလင် မရေးသားနိုင်ခဲ့တာ အတွက်ရော ၊ ကျွန်တော် တောင်းပန်အပ်ပါတယ် ) 

Blog Day အမွတ္တရ

ကၽြန္ေတာ္ အခု ၂၀၁၁အတြင္းမွာ ကဗ်ာေရးတာေတြ စာေရးတာေတြ ေတာ္ေတာ္က်ဲလာပါတယ္ ။ အလုပ္မအားေတာ့တာ တစ္ေႀကာင္း ၊ မေရးတာႀကာေတာ့ လက္ေတြ မသြက္ေတာ့တာ စကားလံုးေတြ ထြက္မက်လာေတာ့တာ တစ္ေႀကာင္း ေနာက္ထပ္ တျခားအေႀကာင္းအရင္းေတြ ေႀကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ စာေရး ေတာ္ေတာ္ကို က်ဲခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ကို လာလည္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြကို ကၽြန္ေတာ္ အရမ္း အားနာမိတယ္ ။ အစတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ တစ္ပတ္ကို တစ္ပုဒ္ႏႈန္းေလာက္ ကဗ်ာေတြ ေရးခဲ့ပါတယ္ ။ ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ျပည္ပေရာက္ပီးတဲ့အခါ အလုပ္မအားတာနဲ႔ ကိုယ့္အတြက္ နားခ်ိန္နည္းပါးလာတာေႀကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ေလးအတြက္ အခ်ိန္ေပးႏိုင္မႈကို ေလွ်ာ့ခဲ့ရပါတယ္ ။ ဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းနည္းမိေပမဲ့ ဘ၀ဆိုတာ ျဖတ္ေက်ာ္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဦးစားေပးခဲ့တယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္လက္ျပီး ကဗ်ာေတြ ေရးေနဦးမွာပါ အျမဲ ေရးႏိုင္ေအာင္လည္း ႀကိဳးစားေနဦးမွာပါ ။ စာေရးက်ဲသြားတာေလးကိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြ နားလည္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါဗ်ာ ။ ကၽြန္ေတာ္ကြန္ပ်ဳတာဆိုတာကို ဆယ္တန္းျပီးခါစ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္မွာ နယ္ကေန ရန္ကုန္ေျပာင္းလာျပီးမွာ သိကၽြမ္းခဲ့တာပါ ။ ရန္ကုန္မွာ KMD တို႔လို MCC တို႔လို႔ ကြန္ပ်ဴတာ သင္တန္းႀကီးေတြ ေပၚေနတာ ႀကာျပီ ဆိုေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လို နယ္က လူငယ္ေတြ အဖို႔ေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာ ဆိုတာ ႀကားဖူးရုံ အဆင့္ပဲ ရွိခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ ကြန္ပ်ဳတာ သင္တန္းေတြကို ဆယ္တန္းျပီးခါစမွာ တက္လိုက္ပါေသးတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အြန္လိုင္းဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာမသိခဲ့ပါဘူး ။ အြန္လိုင္း ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ မွ စျပီး သိကၽြမ္း၀င္ခဲ့တယ္ ။ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ အကိုတစ္ေယာက္က သူ အင္တာနက္သြားသံုးမယ္ မင္းလိုက္ႀကည့္ခ်င္လားဆိုျပီး ေခၚလို႔ ကၽြန္ေတာ္လုိက္သြားရာကေန အြန္လိုင္းဆိုတာကို စတင္ထိေတြ႕ခဲ့တယ္ဗ် ။ ဒါေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ အြန္လိုင္းဆိုတာ ကိုယ္သိတဲ့ ၀ဘ္ဆိုဒ္ေတြေလာက္ပဲ ႀကည့္လိုရတဲ့ဟာလို႔ ထင္ခဲ့တယ္ ။ ဂိုဂယ္ဆိုတာ ဘာမွန္းမသိဘူး ။ ေနာက္ျပီးအဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အင္တာနက္ဆိုင္ဆိုတာလည္း အလြန္ရွားပါေသးတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ စသံုးျဖစ္တဲ့ အင္တာနက္ဆိုင္က ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္းကပါ ။ အာလာဒင္ေဘးနားက ကြန္ဒိုတိုက္ခန္းမွာ ဖြင့္ထားတဲ့ softlink ဆိုတဲ့ အင္တာနက္ဆိုင္မွာပါ ။ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္ စျပီး အြန္လိုင္းကို စသံုး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါေတာင္ တစ္ႏွစ္ေလာက္ ကိုယ္သိတဲ့ ၀ဘ္ဆိုဒ္ အခု ႏွစ္ဆယ္ေလာက္တင္ လိုက္ႀကည့္ျဖစ္တယ္ Ygn Chat ၀င္တာေလာက္ပဲ သိခဲ့တာပါ ။ ဒီကေန တဆင့္တက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ ဆုိရွယ္၀ဘ္ဆိုဒ္ေတြကို သိလာပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ပထမဦးဆံုး စတင္ျပီး သိလာတာက www.mysuboo.com ပါ ။ အဲဒီမွာ ၂၀၀၇ အစပိုင္းေလာက္ထင္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္ပိုင္ ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ စာဖတ္သူအျဖစ္ စတင္ခဲ့တယ္ ။ အဲဒီတုန္းကဆို စုဗူးမွာ မငယ္ လူလိန္ သူ႐ႆ၀ါ ၀ိုင္ စိုးမိုး ေကာင္းကင္ျပာ ပု႔ံပံု႔ ေရႊဘုန္းလူ ေမာင္ေစတန္ ကသစ္ႏြယ္ အိုင္ရြန္နီ ကိုဖီဒိုဒီဒို ဆာမူရိုင္း ဘလက္ပိုင္းရစ္ ကိုေဇ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စခင္ျဖစ္ခဲ့ျပီး သိပ္မႀကာခင္ ၂၀၀၇ ႏွစ္ဦးပိုင္းမွာပဲ အြန္လိုင္း စာေရးသူ ဘ၀ကို ဆိုရွယ္၀ဘ္ဆိုဒ္မွာပဲ စတင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါေတာင္ သူငယ္ခ်င္း ေမသဲ ( အခု ဘေလာဂါ ထာ၀ရႀကယ္စင္ မိုးခါး ) က အတင္းေရးပါ ဆိုပီး ေျပာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ စာေရးသူ အျဖစ္ စတင္ခဲ့တာပါ ။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ဆိုရွယ္ ၀ဘ္ဆိုဒ္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ပလန္းနက္ တို႔မွာ စာဖတ္သူအျဖစ္ရွိခဲ့ျပီး စာေရးသားမႈကိုေတာ့ မိုင္စုဗူးတစ္ခုထဲမွာ ပဲ ေရးသားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ ဆိုရွယ္ဆိုဒ္မွာေရးရင္ သူရႆ၀ါတို႔ ၀ိုင္ တို႔နဲ႔ ခင္မင္ျပီး ကိုယ္ပိုင္သီးသန္႔ ၀ဘ္ဆိုဒ္ေလး တည္ေထာင္ႀကဖို႔ စတင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ၂၀၀၇ ကုန္ေလာက္မွာ ဗညားရွိန္ ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ ( www.banyarshein.blogspot.com ) ဘေလာ့ ေလာကထဲ ၀င္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ၀င္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုညီလင္းဆက္ မပင့္ ကိုေမာင္လွ ကိုရန္ေအာင္ မဘာညာကိြကြိ မင္းယြန္းသစ္ ဖိုးသူေတာ္ ကိုေနဘုန္းလတ္ တို႔ရဲ႕ ဘေလာ့ေတြအျပင္ ဘေလာ္ဂါအခ်ိဳရဲ႕ ဘေလာ့ေတြကို သိရွိခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္ထိ ကဗ်ာ သီးသန္႔ ဘေလာ့ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ရွိခဲ့ျခင္းမရွိေသးပါဘူး ။ အဲဒီဘေလာ့ေတြ သိျပီး မႀကာခင္မွာပဲ ကိုေနဘုန္းလတ္ရဲ႕ သတင္းကို ၀မ္းနည္းစြာ ႀကားခဲ့ရပါတယ္ ။ ဒါ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ သက္တမ္း အစမွာ ပထမဦးဆံုး စိတ္မေကာင္းစရာ သတင္းအျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရတာပါ ။ ဒီလိုပဲ ၂၀၀၇ ၊ ၂၀၀၈ ႏွစ္ပိုင္းေတြမွာ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ကို ကဗ်ာသီးသန္႔ဆိုဒ္အျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ေရးသားခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီႀကားထဲ ၂၀၀၈ ကုန္ေလာက္မွာ ning social site ေတြ ေပၚလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ျမက္ခင္းသစ္ဆိုတဲ့ ( www.myatkhinnthit.ning.com ) ဆိုရွယ္ဆိုဒ္ေလးကို တည္ေထာင္ ျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ျမက္ခင္းသစ္ဆိုဒ္ကို စတင္လုပ္တဲ့အခ်ိန္ တျပိဳင္တည္းမွာပဲ ning ဆိုဒ္ေတြအျဖစ္ toilet wall ၊ ေခ်ာ့ကလက္ျမိဳ႕ေတာ္ ၊ ဗရုတ္သုကၡျမိဳ႕ေတာ္ စတဲ့ဆိုဒ္ေတြေပၚလာခဲ့ႀကတယ္ ။ တြိင္းလက္ေ၀ါကိုေတာ့ စုဗူးက ေရႊဘုန္းလူက အက္မင္ အျဖစ္လုပ္ခဲ့ျပီး ၊ ေခ်ာ့ကလက္ျမိဳ႕ေတာ္ကိုေတာ့ ထိုင္၀မ္းက ျမိဳ႕စားေလးက လုပ္ပါတယ္ ။ ဗရုတ္သုကၡျမိဳ႕ေတာ္ကို သူရႆ၀ါက လုပ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ေနာက္ျပီး တျခားဆုိရွယ္ဆိုဒ္ေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ျမက္ခင္းသစ္ ဆိုရွယ္ဆိုဒ္မွာေရာ ကိုယ္ပိုင္ ဘေလာ့မွာေရာ စာေရးႏိုင္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ျမက္ခင္းသစ္ဆိုဒ္ေလးကို လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း ေတာ္ေတာ္ အားရခဲ့တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ လိုခ်င္တဲ့ စာေပသီးသန္႔ဆိုဒ္အျဖစ္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္ ။ စာေရးသူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း ရသစာေပကိုအဓိကေရးသားေပးခဲ့ႀကတဲ့အတြက္ ရသစာေပဆိုဒ္အျဖစ္ ရွိခဲ့ပါတယ္ ။ ၂၀၀၈ ေနာက္ပိုင္း ၂၀၀၉ ႏွစ္ဦးပိုင္းေတြမွာ ျမက္ခင္းသစ္ ကဗ်ာရႊတ္ပြဲေတြကို အင္းယားကန္ ေဘးက စိမ္းလန္းစိုေျပမွာ ႏွစ္လ တစ္ခါေလာက္ လုပ္ခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီမွာ ကိုမင္းယြန္းသစ္ ကိုမိုးလႈိင္ည ကိုညီလင္းဆက္ သူရႆ၀ါ ၀ိုင္ စိုးမိုး ရုပ္ေသး သိုးမဲ အႏႈိင္းမဲ့ ရိုးရာ ေတေလ လင္းရမၼာ ကိုစိုးေဇယ်ာထြန္း ဖိုးသူေတာ္ ၊ ေသာတ ဇာတိ ၊ ညီမအရင္းလို ျဖစ္ေနတဲ့ ပ်ိဳေခတ္ စတဲ့ ဘေလာဂါေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါက ဆိုရွယ္ဆိုဒ္ပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ျဖစ္ခဲ့တာေတြပါ ။ ဘေလာ့ဘက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စတင္ျပီး ခင္မင္ခဲ့တာက ၂၀၀၈ ေႏွာင္းပိုင္းမွာ ထင္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ့္ အမရင္းလို ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဆံုႏိုင္ခြင့္(ေမေလး) ၊ ကိုပီတာ ၊ လေရာင္လမ္း(ေတဇာ) ၊ ကိုရီႏိုမာန္ ၊ ေတာင္ေပၚသား ၊ ခ်မ္းလင္းေန ၊ ေဆာင္ခ်မ္းမိုး ၊ ကိုျမစ္က်ိဳးအင္း ၊ ေဆာင္းႏွင္းရြက္ ၊ ပန္ဒိုရာ ၊ တလႏြန္း ၊ မေဗဒါ ၊ ကိုရင္ေနာ္ခင္းေလးငယ္ ၊ ကိုလင္းဒီပ ၊ ကိုေဆာင္းယြန္းလ ၊ မသက္ေ၀ ၊ ကိုေအာင္သာငယ္ ၊ ကိုမင္းဒင္ စတဲ့ ဘေလာဂါေတြကို သိခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ဆိုတာကို လသားအရြယ္ စေရးခါစ ဆိုေတာ့ အကုန္လုိက္သင္ရပါတယ္ ။ နည္းပညာဆို ကိုရန္ေအာင္ဆီမွာ သြားႀကည့္ရပါတယ္ ။ ကဗ်ာဆိုတာကိုေတာ့ ကိုေဆာင္းယြန္းလ ကိုလင္းဒီပ တို႔ ဆီမွာသြားဖတ္ရပါတယ္ ။ ေနာက္ပီး ဘေလာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား က်န္ပါေသးတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ အကုန္မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး ။ ဒီလိုနဲ႔ ၂၀၁၀ ႏွစ္ဦးပိုင္းေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ျပႆနာ တခ်ိဳ႕ေႀကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ အီးေမး banyarshein@gmail.com ကို ဖ်က္လိုက္တာမွ တဆင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ www.banyarshein.net ေရာ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဆိုရွယ္ဆိုဒ္ ျမက္ခင္းသစ္ေရာကို ကၽြန္ေတာ္ လက္လႊတ္ဆံုးရွံဳးခဲ့ရပါတယ္ ။ ဘေလာ့ေရာ ဆိုရွယ္ဆိုဒ္ေရာပါ ကၽြန္ေတာ့္ အီးေမးကိုဖ်က္လိုက္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ၀င္ေရာက္လုိ႔မရေတာ့ပါဘူး ။ အဲဒီအခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ့္္ စိတ္ျမန္မႈရဲ႕ သင္ခန္းစာ တစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ရခဲ့ပါတယ္ ။ ကဗ်ာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဆံုးရွံဳးခဲ့ရပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ ၂၀၁၀ ေဖေဖာ္၀ါရီေလာက္မွပဲ www.lynnkhitdeno.blogspot.com ကို ကၽြန္ေတာ္ ျပန္လုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ ကဗ်ာေတြကို စုဗူးကေရာ ေဖ့ဘြတ္ကေရာ ျမက္ခင္းသစ္ဆိုဒ္ကေရာ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ယူခဲ့ေပမဲ့ ဘေလာ့ကလံုး၀ ျပန္ဖြင့္လို႔မရေတာ့လို႔ ဗ်ာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဆံုးရွံဴးခဲ့ရပါတယ္ ။ အပုဒ္ေရ ၃၀ ေက်ာ္ ၄၀ ေလာက္ ကၽြန္ေတာ္လက္လႊတ္ဆံုးရွံဳးခဲ့ရပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ကိုေတာင္ အရမ္းျမတ္ႏိုးတတ္သူမို႔ အပုဒ္ ၃၀ ၄၀ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အရမ္းကို ထိခို္က္ရပါတယ္ ။ အဲဒီ ကတည္းကစျပီး ကၽြန္ေတာ္ေနာင္တ နဲ႔အတူ မတည္ျငိမ္ေသးတဲ့ ေပါက္ကြဲလြယ္တဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပင္ခဲ့ပါတယ္ ။ စိတ္လိုက္မာန္ပါ လုပ္တတ္တဲ့ အက်င့္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေဖ်ာက္ခဲ့ပါတယ္ ။ သင္ခန္းစာ တခု ေကာင္းေကာင္း ရခဲ့တယ္ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ ။ အဲဒီေနာက္ပိုင္း က်ေနာ္ ဘေလာ့ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို သိခဲ့ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အက်င့္တစ္ခုရွိခဲ့တယ္ဗ် ။ အဲဒါက ကၽြန္ေတာာ္ အက္ေဆးကို ဖတ္ရတာထက္ ကဗ်ာ ဖတ္ရတာကို ပိုသန္တယ္ဗ် ။ အက္ေဆးတစ္ပုဒ္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေနပါေစ အခ်ိန္ရမွပဲ ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္ျဖစ္တယ္ ။ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ညံ့ပါေစဆိုဆို အိပ္ေနရာက ထဖတ္ခိုင္းလည္း ကၽြန္ေတာ္ ထဖတ္တယ္ဗ် ။ ကဗ်ာကို ကၽြန္ေတာ္ အဲလို အရူးအမူး စြဲလမ္းပါတယ္ ႏွစ္သက္ပါတယ္ ျမတ္နိုးပါတယ္ ။ ဒါေႀကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့သြားလည္ရင္ ကဗ်ာ ဘေလာ့ေတြသာ သြားအလည္မ်ားျပီး က်န္တဲ့ ဘေလာ့ေတြကို သြားလည္ပတ္တာ နည္းခဲ့ပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ တခါတရံေတာ့ ရသဘေလာ့ေတြကို လိုက္ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္ ။ ၂၀၁၀ အတြင္းမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ သိကၽြမ္းခင္မင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ကဗ်ာဘေလာ့ေတြ ျဖစ္တဲ့ ကိုမိုးစက္အိမ္ ကိုေႏြသစ္ ကိုညိမ္းညိဳ ညီအကိုအရင္းလိုျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေသာက္ေဖာ္ေသာက္ဖက္ ကိုညလင္းအိမ္ ( တခါတရံလည္း ကဗ်ာအမူးလြန္ျပီး ကဗ်ာေတြ ရင္ဘတ္ထဲက ျပန္အံက်လာတာလည္း ရွိတယ္ဗ် ) ၊ မႈးဒါရီ ၊ ဂၽြန္မိုးအိမ္ ၊ ေႏြးေႏြးသဲမြန္ ( ညီမ မိေႏြးကေတာ့ စုဗူးမွာတည္္းကသိခဲ့တာပါ ) ၊ သြယ္လင္းဆက္ ၊ လမ္းအိုေလး ၊ ေက်ာ္ညိဳေသြး (ကိုဂစ္တာ) ၊ ကိုရင္ညိန္း ကိုခ်ိရြန္ ၊ ကိုလင္းသစ္ဏီ ၊ ကိုေႏြညိဳ ေမာင္လုလင္ ၊ ေမာင္္ခင္ေလး ၊ ဘသားေခ်ာ ၊ ကိုျဖိဳးငယ္ ၊ ကိုသားႀကီး ၊ အိမ္မက္ေျခရာ ၊ ညီမငယ္ ေဇာ္ ( ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္ ) ၊ မႏုငယ္ ၊ ဇူးငယ္ ရင္မွမိုးစက္ပြင့္မ်ား ၊ စတဲ့ ဘေလာ္ဂါ ကဗ်ာဆရာေတြနဲ႔ ခင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ေနာက္ျပီး ရသအေရးအသားပိုင္းမွာ ဆိုရင္ အကိုလိုခင္တဲ့ ကိုဏီးလိ႔ု ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေခၚတတ္တဲ့ ကိုဏီလင္းညိဳ (အခုေတာ့ အျငိမ္းစား ယူထားတယ္လို႔ေတာ့ ေျပာရမယ္ထင္တယ္ ) ေနာက္ျပီး . . အိမ္မက္ဆိပ္ကမ္း ၊ သက္ပိုင္သူ ၊ ခရမ္းျပာႀကယ္စင္လႈိင္းခတ္သံ ၊ ခေရတြန္ ၊ မေခ်ာ အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္ ၊ ေမာင္ဘႀကိဳင္ ၊ ကိုႀကီးေက်ာက္ ၊ ဆိုဒ္ပရပ္ နတ္သမီး ၊ ႏွင္းနဲ႔မာယာ ၊ ကိုကိုေမာင္ ပန္းရနံ႔ ၊ ကိုေဇာ္ ၊ မမကြန္ ( KOM ) ၊ ကဗ်ာေရးရင္း ကြန္မန္႔ကို ထိပ္ဆံုးက ေပးတတ္သလို ကဗ်ာတိုင္းလုိလိုကို အားေပးတတ္တဲ့သူ စေနာက္ရင္ စိတ္မဆိုးတဲ့ အမ မမိုးေငြ႕ ၊ ညခင္းရဲ႕လမင္း ၊ ေဆာင္းႏွင္းရြက္ အမေရႊစင္ဦး ၊ မဒါလို႔ က်ေနာ္ေခၚတဲ့ သဒၵါလႈိင္း ၊ ေနာက္ပီး သူငယ္ခ်င္း အရင္းလိုခင္ခဲ့ႀကတဲ့ ယြန္း ၊ ဂ်င္းမလို႔က်ေနာ္တို႔ ေခၚတဲ့ အင္ႀကင္းသန္႔ ၊ ျမတ္မြန္ ၊ ဒါ့အျပင္ အမေရႊျပည္သူ ၊ ခ်ိဳကိုသဇင္ ၊ ခိုင္ႏုငယ္ ၊ မရို႔စ္ တို႔အျပင္ ေနာက္ထပ္ ေမ့ေနတဲ့ နာမည္ေတြ အမ်ားႀကီးက်န္ပါေသးတယ္ ။ ၂၀၁၀ အကုန္ပိုင္းနဲ႔ ၂၀၁၁ ေတြမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဖတ္ေတြသာ ဖတ္ျဖစ္ေပမဲ့ မခင္ေသးတဲ့သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ ဇာတ္ခံု ေမာင္မ်ိဳး ၊ ေနာက္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ( ဗညားရွိန္ လင္းေခတ္ဒီႏို ဆက္ပိုင္ ) ဆိုပီး ကေလာင္သံုးမ်ိဳးနဲ႔ ေရးလို႔ သံုးမည္ရ ေရႊကိုယ္ေတာ္လို႔ ေခၚတဲ့ အမအရင္းလို ခင္ခဲ့တဲ့ စကားေျပာ ႏူးညံ့လြန္းတဲ့ တျပည္သူ မေရႊထား . . အဲ း) း) တျပည္သူ မေလး ( အိမ့္ခ်မ္းေျမ႕ ) ၊ စာေရးေကာင္းတဲ့ ညီမငယ္ မိလႈိင္ ( အိိန္ဂ်ယ္လႈိင္ ) ၊ ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာေတြကို ႏွစ္သက္တဲ့ ဂ်က္စမင္ ( ေတာင္ႀကီး ) ၊ မိုးပန္ခ်ီ ၊ ႏိုဘယ္မိုး ၊ ညီသူအိမ္ ၊ နတ္ဆိုးေလး ၊ မြန္းသက္ပန္ ၊ ရံအလၤကာ ၊ မက္မက္ ၊ ခင္ေမာင္ခ်င္ ၊ သိဂၤါေက်ာ္ ၊ သိဂၤါရ ၊ မေနာျဖဴ ၊ မသစ္ ၊ မပိုး ၊ မဗစ္စတာ ၊ ကိုေအာင္ ပ်ဳႏိုင္ငံ ၊ ဘလက္ရို႕စ္ ၊ ျမေသြးနီ ၊ မဒမ္ကိုး ၊ သတိုး ၊ ကိုသက္ေထြး ၊ အမရာ ၊ ညီဇံလွ ၊ စတဲံ ဘေလာ္ဂါေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ခင္မင္ခဲ့ပါတယ္ ။ က်န္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားလည္းရွိပါေသးတယ္ ၊ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ေမ့ေလွ်ာ့ျပီး က်န္ခဲ့တဲ့ သူမ်ားရွိရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခြင့္လႊတ္ေပးပါ ။ ေနာက္ပိုင္းလည္း ကၽြန္ေတာ္ စာေရးက်ဲေနပါဦးမယ္ ။ ၇ ရက္ တစ္ပတ္ ပိတ္ရက္မရွိ လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္မအားတဲ့ ႀကားကေန ကၽြန္ေတာ္ တတ္ႏိုင္သမွ် ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာေတြေရးဖြဲ႕ေနဦးမွာပါ လို႔ ေျပာရင္း ကၽြန္ေတာ္ကို ခင္မင္စြာ တဂ္ တဲ့ ညီမငယ္ မိလႈိင္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ဂ်က္စမင္ ေတာင္ႀကီး တို႔ ေက်နပ္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ ။ ခင္မင္စြာျဖင့္ ဗညားရွိန္