Tuesday, August 23, 2011
Ayarwaddy . . . . " Not For Sale "
တစိမ့္စိမ့္ စီးဆင္းေနတဲ့ ေမခရဲ႕ အလွ
တသြယ္သြယ္ စီးဆင္းေနတဲ့ မလိခရဲ႕ အလွ
ျမစ္ဆံုဟာ သူတို႔ရဲ႕ ရင္ခြင္လား
ဧရာ၀တီဟာ သူတို႔ရဲ႕ ရင္ခြင္လား
မေနာတိုင္ဟာ ကခ်င္ျပည္နယ္နဲ႔ သေကၤတ ဆိုရင္
ျမစ္ဆံုဟာ ေမခ မလိခရဲ႕ သေကၤတ
ဧရာ၀တီရဲ႕ နိဒါန္း
ဧရာ၀တီဟာ သူတို႔ေတြရဲ႕ အိပ္မက္ရင္ခုန္သံ
ဧရာ၀တီဟာ သူတို႔ေတြရဲ႕ အနာဂတ္
ဧရာ၀တီဟာ သူတို႔ေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း
သူတို႔ေတြဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ရင္ခြင္မွာပဲ ထာ၀ရစီးဆင္းႀကတယ္
ဧရာ၀တီကို . . . သူတို႔ ႏွလံုးအိမ္ထဲကေန . . . . . . . . .ဆြဲထုတ္ မသြားႀကပါနဲ႔ . . . ။
ခုန္ပ်ံတက္လာတယ္
ျပန္ခုန္ဆင္းသြားတယ္
အတက္အက် လႈိင္းေတြရဲ႕ရာဇ၀င္မွာ
ဒီေရ ဒီေျမဟာ သူတို႔ရဲ႕ ဘူမိနက္သန္
သူတို႔ဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ နတ္သမီးပ်ိဳေတြ
သူတို႔ဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ကႀကိဳး ကေခ်သည္ေတြ
သူတို႔ဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ေမာ္ကြန္း၀င္ ရတနာေတြ
သူတို႔ဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ အဖိုးတန္ရွားပါး လင္းပိုင္ေတြ
ဧရာ၀တီလင္းပိုင္ဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ရင္ခြင္မွာပဲ ရွင္သန္တယ္
ဧရာ၀တီလင္းပိုင္ဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ အိပ္မက္နဲ႔ပဲ စီးေမ်ာတယ္
ဧရာ၀တီလင္းပိုင္ဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ေသြးနဲ႔ပဲ ရဲရင့္ႀကတယ္
ဧရာ၀တီလင္းပိုင္းဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ေျခရင္းမွာပဲ ထာ၀ရအိပ္စက္ႀကတယ္
ဧရာ၀တီကို . . . သူတို႔ ႏွလံုးအိမ္္ထဲကေန . . . . . . . . ဆြဲထုတ္ မသြားႀကပါနဲ႔ . . . ။
ဥႀသဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ေနညိဳခ်ိန္ကို လြမ္းတယ္
ဥႀသဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ပုစြန္ဆီေရာင္ညေနခင္းကို တမ္းတတယ္
ဥႀသဟာ ႀကက္ခြပ္လႈိင္းခတ္နဲ႔ ဧရာ၀တီရဲ႕ အလွကို က်ဳးရင့္တယ္
ကြန္ပစ္တဲ့ တံငါေလွေတြဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ဆည္းလည္းေတြလား
မင္းကြန္းေတာင္းတန္းႀကီးနဲ႔ ပုထိုးေတာ္ေတြဟာ ဧရာ၀တီရဲ႕ ေနာက္ခံပန္ခ်ီကားလား
တေရြ႕ေရြ႕ေမ်ာလာေနတဲ့ ၀ါးေဖာင္ေတြက ဧရာ၀တီရဲ႕ အမွတ္သညာလား
ဧရာ၀တီဆိုတာ အညာေဒသေလးရဲ႕ အိုေအစစ္ေလးပါ
ဧရာ၀တီဟာ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ဟင္ေလးအိုးႀကီး
ဧရာ၀တီဟာ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ဒ႑ာရီ
ဧရာ၀တီဟာ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ႏွလံုးသည္းပြတ္
ဧရာ၀တီကို . . . . က်ဳပ္တို႔ ႏွလံုးအိမ္ထဲကေန . . . . . . . . . ဆြဲထုတ္ မသြားႀကပါနဲ႔ . . . ။
ခ်စ္ေသာ ဧရာ၀တီ . . .
ဧရာ၀တီဟာ ျမန္မာျပည္ႀကီးရဲ႕ အလွတစ္ပါး
ဧရာ၀တီဟာ ေညာင္ဦးကမ္းပါးရဲ႕ အလွတရား
ဧရာ၀တီဟာ ပုဂံျပည္ရဲ႕ အလွတရား
ဧရာ၀တီဟာ စစ္ကုိင္းတိုင္းရဲ႕ အလွတရား
ဧရာ၀တီဟာ ေဂါ၀ိန္ဆိပ္ကမ္းရဲ႕ အလွတရား
ဧရာ၀တီဟာ ျပည္ျမိဳ႕ရဲ႕ အလွတရား
ဧရာ၀တီဟာ က်ဳပ္တို႔ ရင္ထဲက အလွတရား
ဧရာ၀တီဟာ က်ဳပ္တို႔ ရင္ထဲက သစၥာတရား
ဧရာ၀တီဟာ က်ဳပ္တို႔ ရင္ထဲက ထာ၀ရအိပ္မက္
ဧရာ၀တီကို . . . က်ဳပ္တို႔ ႏွလံုးအိမ္ထဲကေန . . . . . . . ဆြဲထုတ္ မသြားႀကပါနဲ႔ ။
သိဒၶတၳလႈိင္ရဲ႕ “ ရာဇ၀င္မ်ားရဲ႕ သတို႔သမီး ”
္က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ဧရာ၀တီ . . . .
သူရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ျမင့္ျမတ္တဲ့ သမိုင္းေတြရွိတယ္
သူရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ ရဲရင့္တဲ့ ရာဇ၀င္ေတြ ရွိတယ္
ဧရာ၀တီဟာ သမိုင္းခ်ိဳးေကြ႕ေရာက္တိုင္း
က်ဳပ္တို႔အတြက္ အမွတ္တရေတြ ေမာ္ကြန္းတင္ခဲ့တယ္
ဧရာ၀တီကို က်ဳပ္တို႔ အဆံုးအရွံဳးမခံနိင္ဘူး
ဧရာ၀တီကို က်ဳပ္တို႔ ေသဆံုးမခံနိင္ဘူး
ဧရာ၀တီကို က်ဳပ္တို႔ ေပ်ာက္ဆံုး မခံနိင္ဘူး
ဧရာ၀တီကို ဘယ္သူလက္ထဲမွ အပါမခံႏိုင္ဘူး . . . .
ဧရာ၀တီသည္ . . . . . . “ ေရာင္း ရန္ မ ဟုတ္ ” . . . . .
လင္းေခတ္ဒီႏို္ ( 23.8.11 , 1း00 PM )
Wednesday, July 13, 2011
အျပင္းစား ေႏြအိမ္မက္
စိတ္ရိုင္း နဲ႔ အတိတ္ရိုင္း
က်ရွံဳးသြား သူရဲေကာင္းအိပ္မက္
စစ္တုရင္ မကစားဖူးတဲ့ နယ္ရုပ္
ပြဲျပီးမွ ထိုးေကၽြးခံရမွန္း သိခဲ့တယ္
ငါမသိတဲ့ ငါ့ကံႀကမၼာက
မင္းလက္ထဲက ၀ွက္ဖဲတစ္ခ်ပ္တဲ့လား ။
ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြ စမ္းမိတိုင္း
အတိတ္ေတြ စီးခ်င္းထိုးေနဆဲ
နာက်င္ျခင္းရနံ႔ေတြ ရွဳိက္မိတိုင္း
အလင္းေပ်ာက္ႀကယ္ဟာ
အသက္ရွဴႀကပ္ခဲ့ရတယ္
ဂ်စ္ပစီတို႔ရဲ႕ အိမ္မက္ဟာ
နဂါးေခ်ာ့ေတးနဲ႔ ေျခာက္လွန္႔ခံေနရဆဲပဲ ။
လွ်ပ္စီးေတြ တျဖန္းျဖန္းလက္ေနတဲ့
အျပင္းစား ေႏြအိမ္မက္ထဲမွာ
နမ္မီးဆစ္ရဲ႕ အျပံဳးက
သူ႔ အမုန္းထက္ ေႀကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္ ။
အလွဖုရားမေလးေရ
ေကာင္းကင္းတစ္ခုလံုး တိမ္ေတြညိဳရင္
အလြမ္းရဲ႕ ႀကယ္ေတြငိုေတာ့မယ္
မိုးေတြ ေတးဆိုတဲ့အခါ
နတ္ဆိုးဟာ သူ႕အလြမ္းပုရပိုဒ္မွာ
ေႀကကြဲျခင္း ဗံုသံကို တီးခတ္လိမ့္မယ္ ။
တိမ္ျပာေတြ မီးေတာက္ခဲ့တဲ့
ငါ့ကဗ်ာျမိဳ႕ရိုးမွာ
ခုႏွစ္စဥ္ႀကယ္္ အိပ္မက္ေတြ
ဖဲတစ္ခ်ပ္လို လြယ္လြယ္
အေမွာက္ ခံလိုက္ရျပီပဲ
ျဖစ္ခဲ့သမွ် အားလံုးအတြက္
ငါေက်နပ္ခဲ့ပါတယ္ ။
အလြမ္းမရွိတဲ့ ကမာၻမွာ
လမမိုက္ေသးဘူးဆိုရင္ . . . .
တခါေလာက္ေတာ့
ငါ့သမိုင္းေတြ ခမ္းနားခ်င္ေသးပါရဲ႕ကြာ ။
လင္းေခတ္ဒီႏို(13.7.11)
Friday, June 17, 2011
ႏွင္းဆီေတးသြား
.
ႏွလံုးသား တစ္ခုကို အခါအခါ ဒူးေထာက္ေစဖို႔ သဲသဲမဲမဲ ကကြက္ခင္းေနတာလား ကေ၀ပ်ိဳ ။ ရက္စက္တဲ့ ႏႈတ္ခမ္းပါးက ေတးသြားေတြက ပ်ားရည္စက္လို ခ်ိဳျမိန္ပါရဲ႕ ေမႊးပ်ံ႕ပါရဲ႕ . . . . ခံုမင္ႏွစ္သက္ ဖြယ္ေကာင္းပါရဲ႕. . . ဒါေပမဲ့ . . . ဓား သြား ေပၚ က ပ်ားရည္စက္ ။
ေကာင္းကင္ဟာ ေရာင္နီကို သိမ္း၀ွက္ထားသလို ၊ ေလျပည္ဟာ ပန္းရနံ႔ကို သိမ္း၀ွက္ထားသလို္ ၊ မင္းအရိပ္ေတြကလည္း ငါ့ႏွလံုးသားကို သိမ္း၀ွက္ထားခဲ့ျပီ ။ ငါဟာ အိပ္မက္ေတြထဲ ပိတ္ေလွ်ာင္ခံထားရတဲ့ အိပ္တန္းေပ်ာက္ ငွက္တစ္ေကာင္ ။ က်ိမ္စာမိခဲ့တဲ့ ငါ့ အတိတ္နဲ႔ ငါ့အရိပ္ကို . . မင္းျငိဳ႕ခ်က္ ေအာက္ကေန . . ေက်းဇူးျပဳ၍ ထြက္ခြါခြင့္ျပဳပါ ။
မင္းေပးခဲ့တဲ့ ႏွင္းဆီးအိပ္မက္ အတုေတြ . . အသံုးျပဳရန္ ရက္လြန္ေနတဲ့ သံေယာဇဥ္အတုေတြ . . အေရာင္ေတြ ေဖ်ာ့ေတာ့လာတဲ့ ေဆးသား အတုသံုး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ . . အတုေတြ မ်ားတဲ့ ေခတ္ထဲမွာ အမွတ္မရွိ ယံုႀကည္လြန္း ေနတဲ့ သေကာင့္သား အကၽြန္ပ္ . . . ရူးရူးမူးမူး နဲ႔ပဲ ၀တ္လစ္စလစ္ ကဗ်ာေတြ ေဖာက္ခ် လိုက္တယ္ . . . ဆစ္ ကနဲ နာက်င္မႈေတြနဲ႔ မ်က္လံုးေတြပါ စံုမွိတ္ ပစ္လိုက္ရတဲ့အထိပါပဲ ။ အမွတ္တမဲ့ေတြကို အမွတ္ မရွိပဲ အမွတ္တရ အျဖစ္ သိမ္းထားလိုက္ မိျပန္တယ္ ။
ဒီညေနခင္းမွာ ေႀကကြဲျခင္း စကားလံုးကို အရက္စက္ဆံုး လို႔ က်ေနာ္သတ္မွတ္လိုက္တယ္ ။
ေဟာ . . .သူ ေရာက္လာျပန္ျပီး ။ ဒီတခါလည္း က်ေနာ္အသည္းကို ပုတ္ႏႈိးေနတယ္ ။ လႈပ္တစ္ခ်က္ ပုတ္တစ္ခ်က္နဲ႔ က်ေနာ္အသည္းကို သူ ကစားဦးေတာ့မယ္ေပါ့ ။ ။ စုတ္တစ္ခ်က္ ႏုတ္တစ္ခ်က္နဲ႔ သူမန္းမႈတ္တဲ့ ဂါထာေတြ ႀကားမွာ က်ေနာ္ ရူးရူး မူးမူး ျဖစ္ရေတာ့မယ္ ။
ဧကရီေရ . . . ၊ မ်က္သြယ္ အပင့္တစ္ခ်က္ . . အျပံဳးတစ္ခက္ ေအာက္မွာတင္ ျမွားအစင္းစင္း အစိုက္ခံလိုက္ရတဲ့ စစ္သူရဲတစ္ေယာက္လုိ . . . မာယာ ညႊတ္ကြင္းေတြ အထပ္ထပ္ေအာက္မွာ ရုန္းထြက္မရတဲ့ လမ္းစေပ်ာက္ သားေကာင္လို . . . . . ေသစားေသေစ အမိန္႔ခ်ခံလိုက္ရတဲ့ အလင္းေရာင္မဲ့ အက်ဥ္းသား တစ္ေယာက္လို . . . . ဒီဘ၀ ဒီမွ်နဲ႔ပဲ ဒီ၀ဌ္ေႀကႊးေတြ ေအာက္ကေန င့ါအိပ္မက္ကို ညွင္သာစြာ ရုန္းထြက္ခြင့္ ေပးလွည့္ပါေတာ့ ။
တစ္ပြင့္တည္းပါပဲ ဆိုေပမဲ့ . . . အဆိပ္ျပင္းျပင္း ဆူးတစ္ခက္နဲ႔တင္ ငိုေႀကြးေနတဲ့ ႏွင္းဆီေတးသြားကို ေႀကြလြင့္ခြင့္ျပဳပါ ။
လင္းေခတ္ဒီႏို ( 17.6.11 )
Wednesday, May 4, 2011
သူမဟာ ေလအလြင့္မွာ ေမ်ာလာတဲ့ တေယာသံစဥ္
.
တေစၦ
ေျခာက္လန္႔တယ္
နာနာဘာ၀ တေစၦမဟုတ္ဘူး
မေကာင္းဆိုး၀ါး တေစၦမဟုတ္ဘူး
နတ္ဆိုး တေစၦမဟုတ္ဘူး
အိပ္မက္ေတြထဲ မကၽြတ္ေသးတဲ့
ပံုရိပ္လွလွ တေစၦ . . . .
ကၽြန္ေတာ့္ စိတ္တဇၨ တေစၦမေလး
သိပ္လွတယ္
ဆံပင္္ ရွည္ရွည္ေလး ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္
မ်က္ႏွာ ၀ိုင္းစက္စက္ေလး ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္
ဖေယာင္းသား လက္ကေလးေတြ ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္
ႀကယ္လို မ်က္လံုးေလးေတြ ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္
ဥမၼာဒႏၵီထက္ လွတယ္
ပပ၀တီထက္ လွတယ္
ကိတ္၀င္းစလက္ထက္ လွတယ္
ေကတီ ပယ္ရီထက္ လွတယ္
တေစၦတစ္ေကာင္ရဲ႕ ညထဲ
တေစၦမေလးက အားလံုထက္ ပိုလွတယ္ . . . . .
သူမဟာ ေလအလြင့္မွာ ေမ်ာလာတဲ့ တေယာသံ
အႏုပညာ မထြန္းကားေသးတဲ့ ဧရိယာထဲမွာ
သူမဟာ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႔ရွိခဲ့တဲ့
စည္း နဲ႔ ၀ါး
အဲဒီေနာက္ကို လိုက္ရင္း
လြတ္က်သြားတဲ့ အမွန္တရားမွာ
ကၽြန္ေတာ့္ ပင့္သက္ေတြ အမ်ားႀကီးပါသြားခဲ့တယ္
လြန္ခဲ့တဲ့ႏွွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီတုန္းက
သစၥာပန္းေတြ ကၽြန္ေတာ္ ပ်ဳိးခဲ့တယ္
ဒီႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီမွာ
သစၥာပန္းေတြ ကၽြန္ေတာ္ ခူးခြင့္မရခဲ့ဘူး
ေနာက္ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီေရာက္ရင္လည္း
သစၥာပန္းေတြ ကၽြန္ေတာ္ ခူးခြင့္ရဦးမယ္ မထင္ဘူး . . . . ။
ဒီလိုနဲ႔ပဲ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ေရာက္တိုင္း
ေႏြဦး သစ္ရြက္ေတြဟာ
သစၥာရနံ႔ ကိုေမွ်ာ္ရင္းနဲ႔ပဲ
ေလေျပ အေ၀ွ႔မွာ စေတးခံလိုက္ႀကတယ္ . . . . ။
ဘယ္ဘက္ရင္အံုကို ဖြင့္ျပီး
လမ္းမွားလာတဲ့ ငါးတစ္ေကာင္ကို ႀကိဳဆိုမိခဲ့တာလား
ပိုက္ မခ်ထားဘူး
အစာနဲ႔လည္း မမွ်ားခဲ့ဘူ
ဧရာ၀တီရဲ႕ ေႏြဦး ညေနခင္းဟာ
ဗန္ဂိုးရဲ႕ ေနႀကာပန္း ပန္ခ်ီလို
၀ါရင့္ရင့္နဲ႔ လွတယ္
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ငါးကေလး ၀င္လာတာကို
၀ါရင့္ရင့္ ညေနခင္းမွာ
ထိုင္ႀကည့္ေနျဖစ္ခဲ့တယ္ . . . .
မစိုခ်င္တဲ့ သူကိုမွ
ဥေပကၡာမိုးက ျငိဳးတတ္တယ္တဲ့လား
ထီးကေလး တစ္ေခ်ာင္းေတာင္ မရွိတဲ့
ႏွလံုးသား
သူ စိုေစခ်င္မွေတာ့
ရင္ဘတ္ကို ပိတ္မထားေတာ့ဘူး
မိန္းကေလးေရ
ရြာခ်လိုက္စမ္းပါေတာ့
စိုမွာ မစိုးမွေတာ့
အလြမ္ေတြ ယိုဖိတ္လည္း
တိုးတိတ္စြာ ေက်နပ္လိုက္ပါ့မယ္
နာက်င္ျခင္းေတြ စံုးစံုးျမဳပ္မတတ္ပါပဲ . . . .
လင္းေခတ္ဒီႏုိ ( 3.5.11 , 11:11 PM )
.
Monday, April 25, 2011
ညေနခင္း တခုလံုး မင္းျဖစ္သြားျပန္ျပီ အိမ့္ျဖဴ . . . .
.
ဟိုးး ခပ္ေ၀းေ၀းက
ယူကလစ္ပင္ပ်ိဳက အိုမင္းခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနတယ္
အေရွ႕က လမ္းသြယ္သြယ္ေလးက
အ၀ါေရာင္ ညေနခင္းနဲ႔ အတူ အထီးက်န္ဆန္တယ္
စားပြဲေပၚက ဘလက္ေကာ္ဖီတစ္ခြက္
မင္းေပးခဲ့တဲ့ ဒိုင္ယာရီလိုပဲ
ဖတ္လိုက္တိုင္း ခါးတယ္
ငါ့ လက္ကိုင္ပု၀ါ အျဖဴေလးလည္း
ခါးသီးမႈေတြ လိုက္လိုက္သုတ္ရင္း
မင္း ပစ္ခ်ခဲ့တဲ့ ဥေပကၡာေတြနဲ႔
စြန္းထင္းေနလို႔ပါပဲ . . . .
ဒီညေန
မင္းကို ငါ သိပ္သတိရတယ္ . . .
“ ဆပ္ျပာပူေပါင္းေလး တစ္လံုးလိုပဲ
အပ္ဖ်ားေလးနဲ႔ အထိမခံေလာက္ေအာင္
ထိရွလြယ္တယ္ . .
အခ်စ္ဆိုတာထက္
အႏွစ္ဆိုတာေလးပဲ သံုးပါရေစ ” တဲ့
မင္း ရြတ္ခဲ့တဲ့ စာသား
ငါ ျပန္ရြတ္ေနရင္း
ညေနခင္း တခုလံုး
မင္းျဖစ္သြားျပန္ျပီ အိမ့္ျဖဳ . . . . . .
အခု ေနညိဳခ်ိန္ ေရာက္လုပီး
အဂၤါနတ္သမီးေလး ငါ့ရင္ဘတ္ကို ျဖတ္နင္းသြားတယ္
“ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္္ ဂရုစိုက္ပါတဲ့ ”
သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ . . .
ႏွလံုးသား တခုလံုး
ေျမေပၚ ေႀကမြသြားမွေတာ့
ငါ ဂရုစိုက္ရေတာ့မွာေပါ့
ႏႈတ္မဆက္ပဲ ထြက္သြားတဲ့
ေနာက္ေက်ာေလးကို ႀကည့္ရင္းနဲ႔ပဲ
ငါ့ အလင္းေတြ ေပ်ာက္ကြယ္ပါရေစ အိမ့္ျဖဴ . . . . .
တန္ဖိုးရွိတဲ့ မင္းဘ၀ နဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို
ငါ့အတြက္ မျဖဳန္းတာ မင္း မွန္တာေပါ့
“ ညီ . . . မ . . . ေလး . . . အိမ့္ . . . ျဖဴ ”
အကို ေခၚလိုက္တာ မွန္ပါတယ္ေနာ္
စကာလံုးေတြ အသက္ရွဴသံမဲ့ ေခၽြခ်ရင္း
ငါ့ မ်က္လံုးထဲ ဘာမွ မျမင္ရေတာ့ဘူး ။
လင္းေခတ္ဒီႏို
( Sunday , April 24 , 2011 , 6:11 PM )
ဟိုးး ခပ္ေ၀းေ၀းက
ယူကလစ္ပင္ပ်ိဳက အိုမင္းခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနတယ္
အေရွ႕က လမ္းသြယ္သြယ္ေလးက
အ၀ါေရာင္ ညေနခင္းနဲ႔ အတူ အထီးက်န္ဆန္တယ္
စားပြဲေပၚက ဘလက္ေကာ္ဖီတစ္ခြက္
မင္းေပးခဲ့တဲ့ ဒိုင္ယာရီလိုပဲ
ဖတ္လိုက္တိုင္း ခါးတယ္
ငါ့ လက္ကိုင္ပု၀ါ အျဖဴေလးလည္း
ခါးသီးမႈေတြ လိုက္လိုက္သုတ္ရင္း
မင္း ပစ္ခ်ခဲ့တဲ့ ဥေပကၡာေတြနဲ႔
စြန္းထင္းေနလို႔ပါပဲ . . . .
ဒီညေန
မင္းကို ငါ သိပ္သတိရတယ္ . . .
“ ဆပ္ျပာပူေပါင္းေလး တစ္လံုးလိုပဲ
အပ္ဖ်ားေလးနဲ႔ အထိမခံေလာက္ေအာင္
ထိရွလြယ္တယ္ . .
အခ်စ္ဆိုတာထက္
အႏွစ္ဆိုတာေလးပဲ သံုးပါရေစ ” တဲ့
မင္း ရြတ္ခဲ့တဲ့ စာသား
ငါ ျပန္ရြတ္ေနရင္း
ညေနခင္း တခုလံုး
မင္းျဖစ္သြားျပန္ျပီ အိမ့္ျဖဳ . . . . . .
အခု ေနညိဳခ်ိန္ ေရာက္လုပီး
အဂၤါနတ္သမီးေလး ငါ့ရင္ဘတ္ကို ျဖတ္နင္းသြားတယ္
“ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္္ ဂရုစိုက္ပါတဲ့ ”
သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ . . .
ႏွလံုးသား တခုလံုး
ေျမေပၚ ေႀကမြသြားမွေတာ့
ငါ ဂရုစိုက္ရေတာ့မွာေပါ့
ႏႈတ္မဆက္ပဲ ထြက္သြားတဲ့
ေနာက္ေက်ာေလးကို ႀကည့္ရင္းနဲ႔ပဲ
ငါ့ အလင္းေတြ ေပ်ာက္ကြယ္ပါရေစ အိမ့္ျဖဴ . . . . .
တန္ဖိုးရွိတဲ့ မင္းဘ၀ နဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို
ငါ့အတြက္ မျဖဳန္းတာ မင္း မွန္တာေပါ့
“ ညီ . . . မ . . . ေလး . . . အိမ့္ . . . ျဖဴ ”
အကို ေခၚလိုက္တာ မွန္ပါတယ္ေနာ္
စကာလံုးေတြ အသက္ရွဴသံမဲ့ ေခၽြခ်ရင္း
ငါ့ မ်က္လံုးထဲ ဘာမွ မျမင္ရေတာ့ဘူး ။
လင္းေခတ္ဒီႏို
( Sunday , April 24 , 2011 , 6:11 PM )
Wednesday, March 23, 2011
ႀကက္ေျခခတ္ ၀င္းရိုးစြန္းနဲ႔ ေနတစ္ေခတ္ လတစ္ေခတ္ ေကာင္းကင္
.
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ညလင္းအိမ္ ( ကိုတူး ) တို႔ ကဗ်ာ အတူတူ မစပ္ျဖစ္ခဲ့တာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ပါျပီ ။ မေန႔တေန႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီအကို ႏွစ္ေယာက္ အလုပ္အားေနတဲ့ အခ်ိန္ ကဗ်ာေရးခ်င္တဲ့ စိတ္ျဖစ္လာလို႔ ႏွစ္ေယာက္ အတူတူ ကဗ်ာေရးျဖစ္ခဲ့ႀကပါတယ္ ။ ႏွစ္ေယာက္လံုးက အလြမ္းကဗ်ာသမားပီပီ အလြမ္းကဗ်ာကိုပဲ ေရးျဖစ္ခဲ့ႀကတာပါ ။
ကမာၻေျမေတာင္
ရာသီကပ္ဆိုးေတြကုိ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ျပီပဲ
မိုးက အေနာက္ေတာင္ေလ အျပိဳင္းျပိဳင္းနဲ႔
လယ္ကြက္ေတြကုိ ဆြဲလွန္သြားတာေတာင္
ျမက္ရိုင္း တစ္ပင္က ရွင္သန္ေနတုန္းပါပဲ
ေသရမွာ မေၾကာက္မွေတာ့
မိုးၾကိဳးနဲ႔ေပါက္လည္း ဘာမွမျဖစ္ဘူး
ေပေပေတေတေကာင္ ဆိုတာ ဒုကၡေတြထဲလည္း
ေနႏိုင္တဲ႔သူပဲေလ . . . ။ ( ညလင္းအိမ္ )
ေနတစ္ေခတ္ လတစ္ေခတ္နဲ႔
သကၠရာဇ္ကေတာင္
ဆယ္စုႏွစ္အေဟာင္းေတြ ေခၽြခ်လိုက္ျပီ
ေဆာင္းပ်ိဳငယ္က ေႏြက်ဲက်ဲ သုတ္ခ်သြားတာေတာင္
ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္ေတြ အခုထိ ခ်ိဳေနတုန္းပါပဲ
ေဆးခါး ႀကိဳက္ေနမွေတာ့
သကာလိုက္လည္း မမွီေတာ့ဘူး
အခ်စ္ရူးဆိုတာ ထန္းလွ်က္ေကၽြးလည္း
ခါးေနမယ့္သူပဲေလ . . . ။ ( လင္းေခတ္ဒီႏို )
ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္
အဲဒီ အလြမ္းတစ္သုတ္နဲ႔ပဲ
ဒဏ္ရာေတြ မိုးစုန္းစုန္းခ်ဳပ္ရင္း
ေဆာင္းတစ္ညကုိ ေနာက္ျပန္ေလွ်ာက္ၾကည့္တယ္
တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ
ႏူးည့ံၾကြရြေနတဲ့ ကေခ်သည္တစ္ပါး
သစၥာဆိုတာ သူ႔အတြက္
ဖန္ဆင္းမႈကုိ အေရာင္တင္ထားတဲ႔ အရပ္သံုးစကား
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုတာ ေၾကြက်သြားတဲ႔
ၾကယ္ပ်က္တစ္လံုးလိုပဲ . . .
သတိရေပးပါ ဒီဇင္ဘာရယ္
အခ်မ္းပုိ ေဆာင္းညေတြမွာ
ၾကက္ေျခမခတ္ႏိုင္တဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္လာတဲ႔အခါ
ဆုေတာင္းသံ သဲ႔သဲ႔ေလးေတာ႔ မင္းၾကားႏိုင္ပါေစကြာ . . . . ။ ( ညလင္းအိမ္ )
ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ ကၽြန္ေတာ္
ရင္ဘတ္ေဟာင္းေလာင္းေပါက္နဲ႔
အလြမ္းေျခရာ ျပန္ႀကည့္ရင္း
အဲဒီညေနကို ေျခက်င္ေလွ်ာက္ႀကည့္တယ္
တကယ္ေတာ့ နာက်င္မႈဆိုတာ
ေသငယ္ေဇာနဲ႔ ေမွ်ာေနတဲ့ ႀကယ္တစ္လံုး
သံေယာဇဥ္ဆိုတာ သူ႔အတြက္
အခြံႏြာထားတဲ့ ပဒိုင္းသီးဖတ္စာ
တမ္းတျခင္းဆိုတာ မ်က္ရည္က်ေနတဲ့
ေကာင္းကင္တျခမ္းလိုပဲ . . .
ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္ ဒီဇင္ဘာရယ္
ညေနခင္းေလးမွာ
နီညိဳေရာင္ ေတာင္ပံေတြ ျဖန္႔ခင္းလာတဲ့အခါ
နာက်င္ျခင္းမဲ့စြာ မင္းေပ်ာ္ႏိုင္ပါေစကြာ . . . . ။ ( လင္းေခတ္ဒီႏို )
စံပယ္ရံု ရနံ႕ေတြက
သင္းကနဲ လိႈက္ကနဲ
ငါ႔ အာရံုေတြ အလင္းေပ်ာက္တယ္ ဒီဇင္ဘာ . . .
ဒီလို နံနက္ခင္းတုိင္းမွာ စကားသံတခ်ိဳ႕
ဒိုင္ယာရီထဲ က်ေပ်ာက္ခဲ႔တာပါပဲ
ခပ္တိတ္တိတ္ ရိွဳက္မိတဲ႔ ေ၀ဒနာ တစ္၀က္ေလာက္ကုိ
ကဗ်ာေတြထဲ ေရာေသာက္လိုက္တယ္
ေသြးေၾကာထဲက တင္းမာလာတဲ႔
မာန တခ်ိဳ႕ကုိ စိတ္ျဖာၾကည္႔လိုက္မိေတာ႔
ဒီဇင္ဘာရယ္ . . .
ငါ႔ မ်က္ရည္ေတြ
မင္းအတြက္ က်လို႔ မေလာက္ေသးပါလားကြယ္ . . . . ။ ( ညလင္းအိမ္)
စြယ္ေတာ္ရြက္ ေႀကြသံေလးေတြက
ေဖာက္ကနဲ ေဖာက္ကနဲ
ငါ့ရင္ဘတ္ေတြ နာက်င္တယ္ ဒီဇင္ဘာ . . .
ဒီႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလဆန္းတုန္းကလည္း
သစၥာေတြ အလြမ္းေရာင္ ေျပာင္းခဲ့တာပဲ
ခပ္ရွိဳက္ရွိဳက္ နမ္းမိတဲ့ အလြမ္းတစ္၀က္ေလာက္ကို
ကဗ်ာေတြထဲ ငွဲ႔ခ်လိုက္တယ္
ရင္ဘတ္ေဟာင္းထဲက ျဖာထြက္လာတဲ့
သတိရျခင္းေတြကို ေကာက္ယူႀကည့္လိုက္မိေတာ့
ဒီဇင္ဘာရယ္ . . .
ငါ့သစၥာေတြ
မင္းအတြက္ ျဖဴစင္ေနတုန္းပါပဲကြယ္ . . . . ( လင္းေခတ္ဒီႏို )
ဒီဇင္ဘာ . . .
ႏွစ္လႊာတစ္ရြက္ပါလို႔ ေျပာခဲ႔တဲ႔
စြယ္ေတာ္ရြက္ေလးေတာင္
က်ကြဲသြားျပီပဲ
ကုိယ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္လည္း
ႏႈတ္မဆက္ပဲ ေက်ာခိုင္းၾကတာေပါ႔
ဒါေပမယ္႔ ေကာင္မေလးရယ္ . . .
ေႏြဦးေပါက္လို႔ ျမဴမႈန္ေတြ ေပ်ာက္သြားခဲ႔ရင္
သစၥာပန္းအထပ္ထပ္နဲ႔
ေမတၱာလမ္းဆက္ခဲ႔တဲ႔
ေဆာင္းၾကြင္း တစ္ေနရာက
ေဟာင္းႏြမ္းေပေတေနတဲ႔ သူတစ္ေယာက္
စံပယ္ျဖဴပြင္႔ေတြနဲ႔ အတူ
နာမည္သံုးလံုးကို သီကံုးေနလိမ္႔မယ္ဆိုတာေတာ႔
ရာဇ၀င္ထဲက ဒီဇင္ဘာက ေျပာျပေနဦးမွာပါ . . . . ။ ( ညလင္းအိမ္ )
ဒီဇင္ဘာေရာက္ရင္
ငိုေႀကြးေနတဲ့ ႀကယ္ေတြေအာက္မွာ
ငါ့ ရင္ခုန္သံေတြ ယိုင္နဲ႔တယ္
အိမ္မက္ေတြ အညတရ ဆန္ခဲ့တယ္
စံပယ္ျဖဴလို ရိုးသားျပခဲ့ဖူးတဲ့
ကေ၀ပ်ိဳမငယ္ေလးရယ္ . . .
ဒီေန႕ မိုးမရြာေပမဲ့
ဥေပကၡာေတြ နင့္နင့္သည္းသည္း ျပိဳက်ခဲ့တယ္
ေက်နပ္ခဲ့ပါတယ္ . . .
ႏွင္းစက္ေလးေတြ တစက္စက္ ေႀကြအက်မွာ
ငါ့သစၥာပန္းခင္းဟာလည္း
အလြမ္းပင္လယ္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးျပီးပဲ
သြားပါေတာ့
ဒီဇင္ဘာရယ္. . .
ဘာမွမက်န္ေတာ့တဲ့
ရနံ႔မဲ့ သစၥာေဟာင္းေတြကို
ခိုး၀ွက္ ရွိဴက္နမ္းရင္း
ငါဟာ ရင္ခြင္ ေကာင္းကင္မဲ့ေနဦးမယ့္သူပါ . . . . ။ ( လင္းေခတ္ဒီႏို )
ညလင္းအိမ္ ၊ လင္းေခတ္ဒီႏို ( 22.3.11 ၊ 00း18 AM )
.
Tuesday, March 15, 2011
ကၽြန္ေတာ့္ ေမွာ္၀င္အရုပ္ေလး သိပ္လွတယ္
.
သန္းေခါင္ယံဟာ အိပ္မက္က ႏိုးလာတဲ့အခါ
သူ႔ပိုင္နက္ တခ်ိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ခံလိုက္ရျပီ
သမိုင္းတခုမွာ အဆံုးရွဴံးခံဖို႔
ဂ်စ္ပစီတို႔ရဲ႕ ေကာင္းကင္ကို
ျမိဳ႕ရိုးအ၀မွာတင္ ျမဳပ္ႏွံထားခဲ့လိုက္တယ္
ေဆာင္းနတ္သမီးေရ
မင္းရဲ႕ အလြမ္းက်ိန္စာေအာက္မွာ
အထပ္ထပ္ေဆြးေျမ႕ခံဖို႔
ေနမ၀င္အိပ္မက္ေတြ နင္းေျခရင္း
အလင္းမဲ့စြာနဲ႔ ငါလာခဲ့ေခ်ျပီ ။
စိတ္ေကာက္တတ္တဲ့ ႏွင္းဆီရဲ႕
ဥေပကၡာနဲ႔ အမုန္းကိုမွ
တမ္းတမ္းမက္ ေမႊးရွိဳက္ခ်င္မိတယ္
ရူးမိုက္ေနမိတာလား
ကိုယ့္ခံစားခ်က္ ကိုယ္ျပန္ခ်ခင္းႀကည့္ေတာ့
စိတ္ကူးတိမ္လႊာေလးေတြနဲ႔
ရင္ခုန္သံေတာင္
ႏွင္းဆီ ကာရံေတြ သီဆိုေနေလရဲ႕ . . .
ဒီလိုနဲ႔ပဲ . . . . .
ႀကယ္ေတြလေတြေတာင္
အလင္းေပ်ာက္သြာတယ္
ကၽြန္ေတာ့္မွာ ညႀကီးမိုးေသာက္
ရနံ႔ ဆိုတာေလးနဲ႔တင္
ရူးလို႔ မူးလို႔ ေကာင္းေနဆဲ ။
မ်က္စိေတြ စံုမွိတ္ပစ္လိုက္တယ္
စိတ္ကို ၀င္ရိုးစြန္းေပၚ ခဏခ်ိတ္လိုက္တဲ့အခါ
ေကာင္းကင္ ျပတင္းေပါက္မွာ
ကဗ်ာေတြနဲ႔ သူမ ေရာက္လာတယ္
ႏႈတ္ခမ္းလွလွေလးနဲ႔ အျပံဳးတစ္ပြင့္ . . . .
အိုေက ရျပီး
ဒီညေတာ့ အျပင္းစားလဲ မလိုေတာ့ဘူး
အႏုပညာဆန္ဆန္ စကားလံုးေတြနဲ႔ပဲ
ကိုယ့္ကဗ်ာ ကိုယ္သဲ့သဲ့ေလး
တီးခတ္လိုက္ေတာ့မယ္
ဆံႏြယ္ရွည္ေလးေတြနဲ႔အတူ
ခ်စ္စရာအျပံဳးေလးတစ္ပြင့္
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ေလးထဲ လြင့္၀ဲ ကခုန္ေနတယ္
ကၽြန္ေတာ့္ ေမွာ္၀င္အရုပ္ေလး သိပ္လွတာပဲဗ်ာ ။
လင္းေခတ္ဒီႏို ( 14.3.11,10း55 AM )
.
Subscribe to:
Posts (Atom)
လူကြည့်အများဆုံး စာတိုပေစများ
-
. မွန်းကျပ်မှုတွေက . စိတ်အာရုံတွေကြားမှာ . အနီလှိုင်းတွေ အရောင်တရဲရဲ . လွှင့်ထုတ် ပစ်ခတ်ကြ . . . ။ . ကြမ္မာဆိုးဟာ လက်တစ်ကမ်းမှာ . အသင့်အနေ...
-
. ဘဝမှာ နာကျင်တာတွေ များလွန်းလာတော့ တွေ့သမျှ မျက်နှာတွေကို အစွယ်ဖားဖားနဲ့ မျက်နှာဖုံးတစ်ခုလို ကြောက်ရွံ့တတ်လာတယ် ကောင်းကင်ပေါ်က ခူးခူးပြီး သ...
-
. ည ပန်းတွေ တေးဆိုတော့ ကြယ်တွေ ချော့သိပ်ခံလိုက်ရတဲ့ ည . . . အလင်းတွေ အိပ်တန်းဝင်တော့ အဲဒီညမှာ မြောက်ပြန်လေညှင်းတွေ ပြန်ရောက်လာတယ် ဒါပေမဲ့ ....